پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی و ساختار عاملی پرسش نامه ی رفتار پرخطر، تکانشی و خود مخرب و راه اندازه های عاطفی رفتار پرخطر انجام شد. در یک پژوهش تحلیلی-مقطعی 401 فرد بزرگ سال از جمعیت عمومی شهرهای کرمانشاه (201 نفر) و سنندج (200 نفر) انتخاب و با استفاده از «پرسش نامه ی رفتار پرخطر، تکانشی و خود مخرب (2017)» و «مقیاس رفتار تکانشی (2014)» مورد سنجش قرار گرفتند. داده ها با به کارگیری آزمون های همبستگی و تحلیل عاملی تأییدی و استفاده از نرم افزارهای SPSS-26 و Mplus-8 مورد تحلیل قرار گرفت. آلفای کرونباخ و ضریب تنصیف سه بخش اصلی پرسش نامه (رفتار پرخطر، انگیزش عاطفی منفی و انگیزش عاطفی مثبت) به ترتیب 91/0 و 91/0، 93/0 و 91/0 و 93/0 و 92/0 به دست آمد. ساختار عاملی قسمت های رفتار پرخطر (RMSEA=0. 02, CFI=0. 98, TFI=0. 98)، انگیزش عاطفی منفی (RMSEA=0. 05, CFI=0. 93, TFI=0. 93) و انگیزش عاطفی مثبت (RMSEA=0. 03, CFI=0. 96, TFI=0. 96) مورد تأیید قرار گفت. همبستگی های مثبت بین رفتارهای پرخطر و ابعاد تکانش گری از روایی ملاکی پرسش نامه حکایت داشت. نتایج از پایایی و روایی پرسش نامه رفتار پرخطر، تکانشی و خود مخرب حکایت داشت و با توجه به این که این ابزار دامنه ی گسترده ای از رفتارهای پرخطر را در زمانی نسبتاً کوتاه مورد سنجش قرار می دهد، می تواند ابزار مناسبی برای پژوهش و غربالگری باشد.

زمینه و هدف: رفتار رانندگی پرخطر یکی از مهم ترین علل حوادث و سوانح رانندگی و به دنبال آن مرگ و ناتوانی در افراد است. جهت پیشگیری و کاهش این صدمات، از روش های مختلفی استفاده شده است که یکی از آن ها مداخله های روان شناختی است. بدین ترتیب پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش خودشفقتی ذهن آگاهانه بر رفتار رانندگی پرخطر انجام شده است.روش: این تحقیق از نوع پژوهش ­های نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری، شامل کلیه رانندگان دارای 30 امتیاز منفی در سه ماهه اول سال 1400 در شهر تهران بودند که از این تعداد، 30 نفر به روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و به­صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (15 نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه رفتار رانندگی منچستر (1990) بود. کلیه شرکت کنندگان، در هر دو گروه، قبل و پس از مداخله و 3 ماه بعد در مرحله پیگیری به آن پاسخ دادند. آموزش خودشفقتی ذهن آگاهانه طی 8 جلسه (هفتگی(، هر جلسه 60 دقیقه برای گروه آزمایش ارائه شد و گروه گواه، هیچ مداخله­ ای دریافت نکرد.یافته ها: یافته های این تحقیق نشان داد که آموزش خودشفقتی ذهن آگاهانه بر رفتار رانندگی پرخطر مؤثر بوده و باعث کاهش آن شده است. همچنین بین گروه های آزمایش و گواه در خرده مقیاس های رفتار رانندگی پرخطر ( لغزش ها، تخلفات عمدی، اشتباهات، تخلفات غیرعمدی) تفاوت معناداری وجود داشت.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از آن است که  آموزش خودشفقتی ذهن آگاهانه در کاهش رفتار رانندگی پرخطر مؤثر است، می توان از این آموزش به شکل اختصاصی برای رانندگان پرخطر استفاده کرد. 

هدف: نظر به اهمیت نقش عوامل اجتماعی، خانوادگی و اقتصادی در سوگیری رفتار افراد، این بررسی با هدف تعیین رفتارهای پرخطر در نوجوانان سنین مدرسه در شهر تهران انجام شده است.روش: در این بررسی توصیفی- مقطعی با به کارگیری یک پرسش نامه دارای پرسش های جمعیت شناختی و پرسش هایی در زمینه مصرف سیگار، الکل، سلامت روان و غیره، 700 دانش آموز (326 دختر و 374 پسر) راهنمایی و دبیرستان بررسی شدند. داده ها به کمک آزمون آماری خی دو تحلیل شدند.یافته ها: میانگین سنی پاسخگویان 14.8 سال (انحراف معیار 1.4) بود. 629 نفر (88.7%) بر این باور بودند که سیگار برای سلامتی زیان آور است. 84 نفر (12.0%) سیگار مصرف می کردند. 210 نفر (30.6%) تجربه مصرف قلیان را داشتند. 70 نفر (10.0%) در یک ماه گذشته الکل و 14 نفر (2%) هرویین مصرف کرده بودند.نتیجه گیری: وجود رفتارهای پرخطری مانند مصرف سیگار، الکل و سایر مواد در دانش آموزان چشم گیر بوده و نشان دهنده ضرورت مداخلات لازم برای کاهش آنها می باشد.

رفتارهای پرخطر که شیوع آن در جمعیت مبتلا به اچ آی وی بیشتر از جمعیت کلی است متاثر از عوامل چندی شامل ویژگی های زیستی، داشتن سبک زندگی ناسالم و عملکرد خانوادگی ناسالم و غیره است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش کارکرد خانوادگی در پیش بینی تصمیم گیری پرخطر در افراد مبتلا به اچ آی وی است که با درنظر گرفتن نقش میانجی متغیرهای سبک زندگی و تصمیم گیری پرخطر انجام پذیرفته است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری است. این پژوهش بر روی 147 فرد مبتلا به اچ آی وی صورت گرفت و از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. نمونه آماری بر طبق روش های تعیین حجم نمونه و بر اساس خرده مقیاس های پرسش نامه های پژوهش 147 نفر تعیین شد. از پرسش نامه های ارزیابی رفتار پرخطر، پرسشنامه انعطاف و انسجام خانواده، پرسش نامه سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و برای ارزیابی تصمیم گیری پرخطر از آزمون بارت استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار لیزرل انجام شد. عملکرد خانوادگی با رفتار پرخطر رابطه منفی و معنی دار معکوسی داشت. تمامی نتایج بیان شده نشان می دهد که مسیر ها و مدل پژوهش تایید شده است. در این پژوهش دریافتیم که عملکرد خانوادگی با رفتار پرخطر به صورت مستقیم و به صورت غیر مستقیم و از طریق تصمیم گیری پرخطر و نیز سبک زندگی رابطه دارد. پژوهش های آینده باید سهم عوامل خانوادگی را در تصمیم گیری پرخطر افراد مبتلا به اچ آی وی بیش تر مد نظر قرار دهد.

مورد غربالگری قرار گرفته اند به احتمال بیشتر نسبت به سایر دوستان خود رفتار های پرخطر جنسی دارند و همچنین به منظور تعیین پایایی آزمون مجدد مقیاس رفتار های سوء مصرف مواد، رفتار های پرخطر جنسی اجرا شد.مورد غربالگری قرار گرفته اند به احتمال بیشتر نسبت به سایر دوستان خود رفتار های پرخطر جنسی دارند و همچنین به منظور تعیین پایایی آزمون مجدد مقیاس رفتار های سوء مصرف مواد، رفتار های پرخطر جنسی اجرا شد.روش ها: بیماران کلینیک 18-12 ساله پرسشنامه چند بخشی که شامل هشت بخش: ویژگی های دموگرافیک، غربالگری سوء مصرف مواد CRAFFT و مقیاس 14 گزینه ای رفتار های پرخطر جنسی مرتبط با سوء مصرف مواد را تکمیل نمودند. شرکت کنندگان بعد از یک هفته برای تکمیل پرسشنامه مشابه دعوت شدند.یافته ها: از بین 305 شرکت کننده 49 نفر(1.16%) نتایج غربال CRAFFTمثبت داشتند (امتیاز 2 و بیشتر نشان دهنده خطر بالا برای مصرف مواد و وابستگی بود) و 101نفر (9.33%) گزارش نمودند در طول 90 روز گذشته رابطه جنسی داشته اند. بعد از کنترل جنسیت، سن، نژاد، تعداد والدین در منزل نوجوانان با نتیجه CRAFFT مثبت به طور معنی داری تمایل بیشتری از نظر داشتن رابطه جنسی بعد از مصرف الکل یا سایر مواد مخدر، داشتن شریک جنسی مصرف کننده الکل یا مواد یا داشتن رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم و داشتن شرکای جنسی متعدد در طول یک سال گذشته با شرکت کنندگانی که نتیجه CRAFFTمنفی بود مورد مقایسه قرار گرفتند. مقیاس رفتار های پرخطر جنسی مرتبط با سوء مصرف مواد دارای پایایی آزمون مجدد قابل قبول است و 10 سوال مکرر دارای مشخصه های مشابه مقیاس ثبات درونی قابل قبول دارد (با آلفای کرونباخ=79.0).نتیجه گیری: پزشکان باید به مشاوره نوجوانان با CRAFFT مثبت، توجه به استفاده از کاندوم و خطرات مرتبط با فعالیت های جنسی با شرکای متعدد در زمان مستی و سرخوشی یا با شریک مست و سرخوش توجه خاصی بنمایند.

هدف: متافتامین از جمله مواد مخدر ممنوع اصلی در بین نوجوانان و جوانان تایلندی می باشد. رفتار های پرخطر جنسی با مصرف متافتامین ها در ارتباط هستند اما داده های کمی در مورد زمینه مصرف روزانه متافتامین ها در در دسترس می باشد. ما در این مطالعه به توسعه تیپ شناسی رفتاری استنتاجی که جوانان تایلندی در زمان مصرف متافتامین ها از خود نشان می دهند، پرداختیم.روش ها: ما به مطالعه طولی- مقطعی در بین 1162 مصرف کننده خیابانی متافتامین 25-18 ساله درچیانگ مای تایلند بین سالهای 2006-2005 اقدام نمودیم. داده های جمع آوری شده شامل ویژگی های دموگرافیک، رفتار های جنسی و الگوهای مصرف مواد بود. آنالیز طبقه ای تاخیری برای تشریح الگوهای فعالیت هایی که شرکت کنندگان در مطالعه مستقیما پس از مصرف متافتامین انجام می دادند، استفاده شد. آنالیز رگرسیون برای بررسی عضویت طبقه ای تک متغیره مرتبط به طور جداگانه برای جنسیت استفاده گردید.نتایج: 75% شرکت کنندگان را مردان با میانه سنی 19 سال تشکیل می دادند. بیشتر از نصف شرکت کنندگان مصرف مکرر الکل (بزرگتر و مساوی 4 بار در هفته) و نیمی از نمونه های سوء مصرف متافتامین را بیشتر از دو بار در هفته گزارش نمودند. سه طبقه فعالیتی برای مردان (863 نفر) شرکت کننده بدست آمد: کار کردن (مرتبط با اشتغال)، رفتار های پرخطر(موتر سیکلت سواری، رانندگی، دعوا کردن، داشتن رابطه جنسی) و ترکیبی (شامل تمام موارد). دو طبقه هم برای زنان (299 نفر) بدست آمد که شامل: کار کردن ( خانه داری) و رفتار های پرخطر بود. طبقه رفتار های پرخطر و ترکیبی (فقط مردان) با مصرف بیشتر الکل و آمفتامین و طبقه کار کردن مقایسه شدند.نتیجه گیری: مطالعه ما به یک تیپ شناسی مشخص مرتبط با سوء مصرف مواد در جوانان تایلندی رسید. تیپ شناسی های رفتاری به درک بهتر اختلاف های مختصر رفتار های خطر ساز و کمک می کنند و ممکن است در مداخلات مرتبط با این رفتار های به اثبات برسند.

زمینه و هدف: رفتارهای پرخطر اراذل و اوباش یکی از مهم ترین عوامل به خطر افتادن سلامت جامعه هستند. تحقیق حاضر نیز در همین راستا، با هدف تعیین نقش ابعاد سبک زندگی در پیش بینی رفتارهای پرخطر اراذل و اوباش شهر تهران است. روش: روش پژوهش حاضر، از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه ی آماری شامل کلیه ی اراذل و اوباش در دسترس و تحت کنترل پلیس امنیت عمومی فاتب در سال 1396 است که 194 نفر از 390 نفر براساس فرمول کولران و به روش نمونه گیری سهمیه ای انتخاب و مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابزار بررسی، پرسشنامه ی نیم رخ سبک زندگی ارتقادهنده ی سلامت و مقیاس خطرپذیری نوجوانان است که روایی و پایایی آن در پژوهش های مختلف به اثبات رسیده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل رگرسیون خطی و به منظور بررسی مفروضات آن از آزمون های همبستگی و دوربین-واتسون بهره برداری شده است. یافته ها: بررسی فرضیه های پژوهش نشان داد که سبک زندگی و مؤلفه های مسئولیت پذیری، مدیریت استرس، رشد معنوی و فعالیت بدنی، تأثیر معکوس و معنا داری بر رفتار پرخطر اراذل و اوباش دارد، در حالی که مؤلفه های روابط میان فردی و تغذیه، تأثیر معنا داری بر رفتار پرخطر اراذل و اوباش ندارند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که سبک زندگی می تواند رفتار پرخطر اراذل و اوباش را پیش بینی کند و هرچه نمره ی آزمودنی ها در نیمرخ سبک زندگی بالاتر باشد، رفتار پرخطر کمتری از خود نشان می دهند.

سابقه و هدف: رفتارهای پرخطر یکی از مهم ترین مشکلات تهدیدکننده برای سلامت جسمانی، روان شناختی و اجتماعی فرد و جامعه به شمار می رود؛ بنابراین، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر رفتارهای پرخطر (رفتار جنسی، خشونت) دانش آموزان بود. مواد و روش ها: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه مطالعه شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بیرجند در سال تحصیلی 1398-99 بودند. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) قرار گرفتند و به پرسش نامه رفتارهای پرخطر زاده محمدی و همکاران پاسخ دادند. گروه آزمایش طی 8 جلسه 90 دقیقه ای در جلسات روان درمانی انگیزشی شرکت کردند، اما افراد گروه گواه در این مدت هیچ مداخله ای دریافت نکردند. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 22 و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره در سطح معنی داری 05/0 = α استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد اثر روان درمانی انگیزشی بر کاهش رفتارهای پرخطر (رفتار جنسی، خشونت) دانش آموزان معنادار بود (01/0 > P). درنتیجه بین نمره های عامل (پیش آزمون و پس آزمون) در میزان کاهش رفتار جنسی و خشونت دانش آموزان تفاوت معناداری مشاهده شد (01/0 > P). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش می توان گفت که استفاده از روان درمانی انگیزشی بر کاهش رفتارهای پرخطر (رفتار جنسی، خشونت) دانش آموزان تاثیر دارد.